چرا بررسی دقیق تحولات اخیر پنتاگون و اخراج چهره‌های برجسته ضد مداخله‌گری از پنتاگون به دلیل مخالفت با حمله به ایران و تحرکات اخیر CIA و وزارت خزانه‌داری، موید پیشرفت همزمان پلن جنگ و پلن B به موازات مذاکرات است و خوش‌بینی بیجا جایز نیست؟ چرا سیگنالهای صادره در سفر خالد بن سلمان از جانب برخی، مکمل طرحهای لابی اسرائیل علیه تهران و تضعیف کننده جریانهای ضد مداخله گر و طرفدار مذاکره است و چرا نظریه «چرخش استراتژیک» ریاض به سمت تهران، نظریه‌ای مهمل و بی مبنا است که به شدت تضعیف کننده تهران در موقعیت فعلی است که آنرا در برابر اقدامات طرفداران مهار سخت تهران در واشنگتن شدیدا تضعیف خواهد کرد؟/۱ رشتو بسیار مفصل است. لطفا صبور باشید. با تشکرپیشتر و کرارا بارها به تفکیک چند جریان ائتلاف نئوکان/لابی اسرائیل (موافق حمله به ایران)، جریانهای اقتصادی ونچر کاپیتالیستی (محتاط نسبت به ایران و جنگهای فراگیر)، جفرسونی (ضد مداخله‌گری) و جکسونیها/ملی‌گرایان پوپولیست ضد جنگ (که طیفی از تاکر کارلسون تا استیو بنن را در برمیگیرد) پرداختیم. اکنون ونس به دلیل حمایتهایش از مذاکرات با ایران و مخالفت با جنگ یمن، سیبل لابی اسرائیل است و لابی اسرائیل با هدف قراردادن چهره‌های ضد جنگ (نظیر ترور شخصیت و بیکار کردن آنها) تلاش دارد مخالفان خود را سر جایشان بنشاند. این مساله جدالی بزرگ را حول محور نحوه سازماندهی سیاستهای دفاعی آمریکا ایجاد کرده که در نوع خود بیسابقه است./۲یکی از نکاتی که به برخی جریانهای «هول» باید یادآور شویم، آن است که افراد ضد جنگ، نه به دلیل علقه‌های روشنفکری بلکه به دلیل از برآورد از خسارات عظیم جنگ با ایران با جنگ مخالفند. لذا آنها را دعوت میکنم تا به مصاحبه کالدول با کارلسون را به دقت توجه کنند./۳نگاه انتقادی کالدول (که خود از نیروهای پیشتاز تفنگداران دریایی بوده و تا همین چند روز قبل مشاور ارشد پیت هگست بوده و از طرف وی به عنوان نماینده پنتاگون جهت هماهنگیهای بین سازمانی جنگ یمن معرفی شد) به گذشته پنتاگون ناشی از تجربیات تلخ وی در جنگهای خاورمیانه است. نه کارلسون و نه کالدول عاشق چشم و ابروی ایرانیها نیستند و در تمام مباحثات خود، دلیل مخالفت خود با جنگ ایران را ناشی از تجربیات تلخ جنگ عراق و احتمال کشته شدن تعداد زیادی از نیروها و شهروندان آمریکایی، و همچنین ایجاد بحرانهای بزرگ اقتصادی ناشی از شوک در انرژی جهان میدانند. پس آنچه که زبان جریان ضد جنگ را دراز میکند، سیگنالهای ضعف «خصوصا از جانب نیروهای مسلح» نیست، بلکه سیگنالهایی است که نشان میدهد تهران هنوز توان ضربه زدن دارد. برای مثال در این مصاحبه میخوانیم: دن کالدول: باز هم، کاملاً روشن است که آن‌ها (ایران و متحدانش) در موقعیت دفاعی قرار دارند. هر کسی که طی هفت، هشت ماه گذشته تحولات منطقه را دنبال کرده باشد، این را می‌بیند. بله، حزب‌الله متحمل شکست‌های قابل توجهی شده است. ایران به‌نوعی نزدیک‌ترین متحدش در منطقه، یعنی بشار اسد، را از دست داده؛ همچنین یک مسیر کلیدی برای ارسال سلاح و تدارکات به لبنان را از دست داده که توانایی آن‌ها را برای کمک به بازسازی حزب‌الله محدود کرده است. ایران در پایان سال گذشته از حملات هوایی اولیه اسرائیل آسیب‌هایی دید. و باید روشن بگویم که آن حملات هوایی بسیار محدود و هدفمند بودند. و واکنش ایران عملاً قابل پیش‌بینی بود... تاکر کارلسون: به نظر من آن واکنش صرفاً نمادین بود. دن کالدول: بله، به همین شکل به نظر می‌رسد. بنابراین، باز هم باید بپذیریم که ایران شکست‌های قابل توجهی متحمل شده است. اما، آن‌ها همچنان از توانایی‌های نظامی متعارف قابل توجهی برخوردارند، یک نیروی موشکی مؤثر دارند، نیروهای نیابتی کارآمدی در عراق دارند، و یک برنامه پهپادی بسیار مؤثر. من فکر می‌کنم نیروی موشکی ایران، حتی بیش از یک برنامهٔ هسته‌ای بالقوه، ضامن نهایی بقای رژیم و کشورشان است./۴فراز دیگری از این مصاحبه: دن کالدول: نمی‌خواهم لزوماً وارد آن موضوع شوم. اما بخشی از توانایی‌های نظامی متعارف آن‌ها تضعیف شده، اما از بین نرفته‌اند، و آن‌ها همچنان توانایی‌های قابل توجهی را حفظ کرده‌اند. تاکر کارلسون: به نظر من، کسانی که به‌طور جدی دربارهٔ این موضوع فکر کرده‌اند، به این نتیجه رسیده‌اند که اگر ما در حمله‌ای به تأسیسات هسته‌ای ایران شرکت کنیم، تعداد زیادی از آمریکایی‌ها کشته خواهند شد. دن کالدول: چنین احتمالی واقعاً وجود دارد. باز هم، یک جمله معروف در ارتش وجود دارد که می‌گوید: «هیچ برنامه‌ای از برخورد نخست جان سالم به‌در نمی‌برد.» و همین‌طور، «هیچ فرضی هم از تماس اول جان سالم بیرون نمی‌آید.» با این حال، هنوز هم خطر بزرگی وجود دارد که این اتفاق بیفتد. و فکر می‌کنم منصفانه است اگر بگوییم این موضوع در محاسبات بسیاری از افراد در دولت نقش دارد. تاکر کارلسون: گلوگاه بخش زیادی از تجارت جهانی نفت، انتهای مسیر ورودی به خلیج عربی—یا همان خلیج فارس—یعنی تنگهٔ مشهور هرمز است. آیا فکر می‌کنید ایران توان بستن آن را دارد؟ دن کالدول: فکر می‌کنم این خطر واقعاً وجود دارد، اگر نگوییم بستن کامل، دست‌کم کاهش چشمگیر توانایی انتقال انرژی از طریق این مسیر حیاتی دریایی. تاکر کارلسون: چه اتفاقی برای قیمت جهانی نفت می‌افتد؟ دن کالدول: قیمت‌ها به شکل فاجعه‌باری اوج می‌گیرند. البته در گذر زمان ممکن است بازار نفت خودش را متعادل کند. تولید داخلی و سایر منابع افزایش خواهد یافت. نفت یک کالای قابل جایگزینی است، اما در ابتدا، این اتفاق تأثیر بسیار فاجعه‌باری بر بازار جهانی نفت خواهد گذاشت. تاکر کارلسون: پس ممکن است فاجعه‌ای را ببینیم هم به شکل رکود اقتصادی جهانی، و هم مرگ تعداد زیادی از آمریکایی‌ها، چه در آن منطقه و چه در داخل آمریکا، در پی وقوع یک جنگ با ایران. نکته سومی که فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت در هیچ گزارشی که دربارهٔ این برنامه‌ها برای بمباران ایران و خلاص شدن از برنامه هسته‌ای‌اش خوانده‌ام، به آن اشاره شده باشد./۵پیش از این بارها و بارها هشدار دادیم که خوشحالیها در تهران در مورد انتصاب افراد ضد جنگ در پنتاگون (نظیر مایکل دیمینو که به وی مجددا می‌پردازم) بی معنی است و اخراج کالدول از پنتاگون به همراه دو تن دیگر به بهانه افشای اسناد محرمانه، موید این نظریه است که ترامپ جکسونی در پرونده خاورمیانه در نهایت پشت جریانهای ضد جنگ را خالی میکند، چون اولا تا خرخره بدهکار لابی اسرائیل است (که به تحولات کمپین ترامپ به ماه می ۲۰۲۴ به بعد مربوط است که پیشتر مفصلا به آن پرداختیم) و ثانیا نظریه «تضعیف تاریخی ایران» که با فشار لابی اسرائیل و البته با هنرنمایی جریانی خاص در ایران بشدت تقویت شده است، در منطق تفکر جکسونی ترامپ به او چنین القا میکند که با یک جنگ پرهزینه و طولانی مواجه نیست و در نتیجه میتواند ایران را با جنگ یا دیپلماسی زور مهار کند./۶پیشتر توضیح دادیم که به دلیل جنگ تعرفه‌ای و تبعات شدید اقتصادی آن و هدفگذاری ترامپ برای نفت ۵۰ دلاری و عدم همکاری شرکتهای نفت شیل آمریکا با دولت ترامپ، موضوع کاهش تنش در خاورمیانه اهمیتی مجدد یافته و مخالفان جنگ نظامی را تقویت کرده است. با وجود این/۷باید به نکته مهمی توجه کرد. در حالیکه موضوع شکاف در تیم ترامپ حول نحوه برخورد با تهران، اکنون امری کاملا آشکار است، و در اخبار متعدد، ونس و ویتکاف حامی مذاکره و حتی نرمش در برابر تهران معرفی شده و روبیو، والتز، گراهام و تام کاتن حامی عدم انعطاف و اقدام نظامی در صورت ضرورت هستند، اما به نظر میرسد ایجاد روایت دوگانه مذاکره و جنگ، نوعی مکانیزم برای ایجاد غفلت در تهران از گزینه‌های میانی و تحریک تهران به دادن امتیازات حداکثری و دریافت امتیازات حداقلی است. به عبارتی اولا تهران باید به این جمع بندی برسد که کارت مشخصی ندارد؛ انصارالله - به عنوان تنها مهره باقیمانده محور مقاومت - فاقد هرگونه کارایی است؛ ایران توان تاثیرگذاری در تحولات اقتصادی جهان و ضربه زدن به منافع آمریکا را (در حوزه خاکستری) ندارد؛ در نتیجه در صورت شکست مذاکرات «قطعا» با گزینه جنگ موجه میشود، ولو اینکه بازارهای مالی آمریکا در بحران باشند. همچنین در صورت پیروزی مذاکرات و به نتیجه رسیدن آن، تهران تمامی منافذ خونریزی خود را سد خواهد کرد. که همه گزاره‌های فوق غلط است./۸برای باز کردن این مغالطه که متاسفانه به نظر میرسد بشدت اذهان مردم و سیاستمداران در تهران را درگیر خود کرده، مثالی میزنیم. استیو بنن که از افراد نزدیک به ترامپ است، همانند کارلسون از کسانیست که بشدت با جنگ با ایران و ایده‌های نتانیاهو مخالفت کرده است./۹با وجود این بنن قاطعانه از طرحهای پلن بی و صفر کردن صادرات نفت ایران و حتی برخورد نظامی با نفتکشهای ایرانی قاطعانه حمایت میکند. پس باید دانست که رفع تهدید حمله به مراکز هسته‌ای، لزوما به معنی پایان سناریوی جنگ اقتصادی و خصوصا اطلاعاتی نیست./۱۰ایران پس از طوفان الاقصی بارها نشان داد که قواعد بازی در حوزه خاکستری را بلد نیست و از این حوزه بسیار آسیب پذیر است که اوج آنرا میتوان در نحوه واکنش ایروانی به برخورد پهپاد حزب الله به منزل نتانیاهو مشاهد کرد. (در حالیکه حزب الله این حمله را بر عهده نگرفته بود، آنرا بر گردن حزب الله انداخت، بجای آنکه در اینمورد سکوت کند.) روند وقایع و کمپینهای ترور و خرابکاری اسرائیل علیه تهران در دو دهه گذشته نشان میدهد که تهران در جنگ اطلاعاتی و حوزه خاکستری شدیدا آسیب پذیر است و حتی اگر مذاکرات بشکلی پیش رود که تهران بتواند غنی‌سازی را حفظ و امتیازات اقتصادی قابل توجهی دریافت کند، به دلیل فقدان تئوری در ایجاد بازدارندگی تنبیهی (و حتی ممانعتی) در حوزه خاکستری، بسیاری از داشته‌های خود را در جنگ سایه‌ها از دست خواهد داد، جنگی که از قضا اغلب افراد مخالف جنگ نظامی مستقیم با تهران موافق آن هستند، چون با بر اساس رفتارشناسی تهران در گذشته بسیار بسیار کم هزینه و بسیار سودده بوده است./۱۱برای بیان ادله خود برای نقش و جایگاه پلن بی در محاسبات واشنگتن (در کنار گزینه جنگ و مذاکره)، به سراغ مقاله بسیار مهم اخیر نیویورک تایمز میرویم که توسط چهار خبرنگار برجسته و کارکشته حوزه اطلاعات و امنیت کار شد و در آن به این مساله پرداخته شد که ترامپ در پی شکاف در کابینه خود، با طرحهای حمله نتانیاهو مخالفت کرده است، که طبق معمول در تهران بخش خوب این مقاله مورد توجه قرار گرفت و به نکات مهم دیگر این مقاله بی‌توجهی شد، چون در تهران ذهن همه درگیر دوگانه جنگ/مذاکره است./۱۲در این گزارش تاکید میشود که بعد از مردود شدن (موقت) گزینه نظامی اسرائیل برای حمله در ماه می به مراکز هسته‌ای ایران، ترامپ رییس CIA را به اورشلیم میفرستد با نتانیاهو و بارنیا (رییس موساد) دیدار و گزینه‌های اطلاعاتی برخورد با تهران را بررسی نماید. در این دیدارها، علاوه بر گزینه نظامی، گزینه عملیاتهای مخفی اطلاعاتی اسرائیل و نحوه حمایت آمریکا از این اقدامات و همچنین تحریمهای شدید اقتصادی مورد بررسی قرار گرفته است./۱۳در ادامه نشان میدهیم که چطور مساله ترکیب اقدامات اطلاعاتی و نظامی محدود میتواند به دستور کاری جهت مهار تهران تبدیل شود، اگر تهران در رویه‌های ساده‌انگارانه فعلی خود تجدید نظر نکند. برای شروع به سراغ مایکل دیمینو میرویم که در حال حاضر دستیار وزیر دفاع آمریکا در حوزه خاورمیانه است. دیمینو علاوه بر کار در اندیشکده Defense Priorities (که توضیح دادیم دارای گرایشهای جفرسونی و وابسته به شبکه کخ است) دارای سابقه جدی اطلاعاتی و کار در CIA و حوزه ضد تروریسم در حوزه عراق، سوریه و یمن است و سابقه کار در موسسه امنیتی معروف بوز آلن همیلتون را دارد. پس اینکه بگوییم دیمینو چون یک ضد مداخله نظامی است، لزوما به نفع تهران خواهد بود، چنین نیست، چون اگر بنا بر اقدامات جدی اطلاعاتی توسط آمریکا و اسرائیل علیه ایران باشد، وی اتفاقا بهترین گزینه است./۱۴نفر بعدی که باید به جد مورد توجه قرار گیرد، رییس جدید ستاد مشترک آمریکاست که اخیرا توسط سنا مورد تایید قرار گرفت. دن کین که اتفاقا مورد تایید دان کالدول (جریانهای ضد مداخله) هم هست، گزینه‌ای ذو ابعاد است که به دلیل داشتن رابطه همزمان با جریانهای ونچرکاپیتالیستی و لابی اسرائیل، و همچنین سابقه قوی اطلاعاتی و کار در CIA باید جدا مورد بررسی ارزیابی قرار گیرد. خبر خوب این است که وی معتقد است که اقدام نظامی صرف علیه تهران کافی نیست و باید اقدامات دیپلماتیک و محرکهای اقتصادی هم باید به آن اضافه شود./۱۵اما خبر نگران کننده چیست؟ دن کین ترکیبی منحصر به فرد از سوابق است. وی در شرکتهای فضایی و موسسات ونچرکاپیتالیستی کار کرده که با SpaceX (متعلق به ماسک) همکاری داشته‌اند؛ همچنین وی در موسسه‌ Thrive Captital کار کرده که توسط جاشوا کوشنر (برادر جارد کوشنر، داماد ترامپ) اداره میشود و این امر ظن نزدیکی وی (یا حداقل عدم تنافر جدی وی) به لابی اسرائیل را تقویت میکند./۱۶مساله نزدیکی دن کین به کوشنرها و ترامپ تا آنجا جدی بوده که موضوع تعارض منافع به عنوان یکی از نگرانیها در فرایند تایید صلاحیت وی مطرح شده است. این مساله نگرانی ما را در مورد ارتباط وی با لابی اسرائیل و کوشنرها (که بسیار به نتانیاهو نزدیکند) تایید میکند./۱۷سوای نقش تیل در بنیانگذاری شرکت Thrive Capital، دن کین در شرکت فضایی Voyager Space فعال بوده که از طریق شرکتهایی چون Nanoracks با SpaceX همکاری داشته است. از همین جهت وی در شبکه ماسک و تیل هم قرار میگیرد./۱۸خوشحالی ماسک از تایید وی در کنگره و کوت کردن پست هگست در این مورد موید نظریه فوق است. این مساله از این جهت میتواند نگران کننده باشد که فردی وفادار به خانواده ترامپ در جایگاه ریاست ستاد مشترک است که میتواند حمایت جریانهای اقتصادی را هم جلب کند./۱۹در سایت رسمی CIA در مورد دن کین (در سال ۲۰۲۳) چنین میخوانیم: «سرتیپ دوم کین اکنون به عنوان مدیر اجرایی امور نظامی در سیا (Associate Director for Military Affairs - ADMA) خدمت می‌کند؛ او مشاور اصلی مدیر سیا در امور نظامی و رابط اصلی بین سیا و وزارت دفاع آمریکا است. بیست‌ و‌ دو سال پیش، کین فرمانده عملیات هوایی بر فراز واشنگتن دی‌سی (روز ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ پس از حمله به برجهای تجارت جهانی، منتسب به القاعده) بود.» این اطلاعات نشانگر شخصیت خاص و ویژه دن کین است و اگر مساله جنگ اطلاعاتی با تهران در دستور کار واشنگتن باشد،ر کین گزینه‌ای عالی جهت هماهنگی پنتاگون و CIA خواهد بود./۲۰به موارد فوق باید انتصاب فردی بسیار نزدیک به اسرائیل (که بسیاری وی را فردی میدانند که پیشتر برای وزارت دفاع اسرائیل کار کرده، اگرچه دولت ترامپ آنرا تکذیب کرده است) توسط مایک والتز به سمت «مدیریت امور ایران و اسرائیل» در شورای امنیت ملی آمریکا را افزود./۲۱فشار سنگین لابی اسرائیل برای جانشانی مهره‌های خود و مهار مهره‌های منتقد اسرائیل به وزارت دفاع و شورای امنیت ملی محدود نیست؛ و DNI هم از گزند این تحولات مصون نبوده است. گبرد هم نتوانست فردی که سابقه انتقاد از اسرائیل در جنگ غزه را داشت در سمت مد نظر خود (جهت گزارش دهی به رییس جمهور) معرفی کند./۲۲همچنین باید دقت کرد که انزواگرایی امری نسبی است و ممکن است افرادی چون کولبی درمورد چین یا (بعدا) اسرائیل استثنا قائل شوند. استقبال نسبی سازمانهای صهیونیستی (برغم برخی مخالفتها) از انتصاب البریج کولبی به سمت معاون امور سیاستی پنتاگون و تایید وی در سنا برغم مواضع وی علیه همکاری علیه آمریکا و اسرائیل در خاورمیانه و جنگ یمن موید این نظریه است که انزواگرایان بعد از قرار گرفتن در مناصب کلیدی باید ملاحظه اسرائیل را بکنند و این شرط، لازمه بقای آنها در پستشان است./۲۳پس تا ایجای کار چند نظریه مطرح شد: ۱. شکاف در تیم امنیتی ترامپ حول مداخله‌گری و عدم مداخله گری و خصوصا نحوه تعامل با ایران جدی است. ۲. افراد شدیدا مخالف با جنگ با ایران یا منتقد اسرائیل هدف اقدامات مختلف نئوکانها و لابی اسرائیل قرار گرفته و بعضا حذف میشوند، نظیر فشاری که از جانب جو کسپر به هگست وارد شد. افراد ضد مداخله جهت بقای در پست باید مواضع خود را نسبت به اسرائیل تعدیل کنند. ۳. شواهد موید فعال شدن پلن بی و جنگهای اطلاعاتی علیه ایران است و افراد ضدمداخله با این سنخ از جنگ با ایران هیچ مشکلی ندارند. ۴. این احتمال هست که با وجود افرادی مثل دن کین در جایگاه ریاست ستاد مشترک، در شرایطی که هزینه جنگ بالا نباشد (مثلا بواسطه ترورهای سطح بالا زنجیره فرماندهی در ایران بهم ریخته باشد) بتوان به نفع جنگ با ایران (یا حداقل جنگ شدید اطلاعاتی و اقتصادی) میان جریانهای مختلف حول ترامپ اجماعی قوی علیه تهران ایجاد کرد./۲۴ادامه رشتو؛ اکنون با توجه به نکات فوق به تحلیل سفر خالد بن سلمان به تهران میپردازیم. اینروزها بازار داغ تحلیلهایی از جنس «چرخش استراتژیک سعودی» به سمت تهران، «نظم دو ستونه(!)» خاورمیانه و امثالهم داغ شده و کلمات دوباره در بازار مکاره سیاست ایران حراج میشوند. این درحالیست که پیش از این در جریان توافق پکن در مارس ۲۰۲۳ هم شاهد عباراتی چون این بودیم و نظریاتی چون «نظم آمریکایی منطقه فرو ریخت»، «ریاض از واشنگتن و تل آویو فاصله خواهد گرفت» مطرح شدند که آن زمان بارها هشدار داده شد که این نظریات غلط است، اما گویا عده‌ای عادت دارند برای دستاوردسازیهای کوتاه مدت، اشتباهات خود را مکررا تکرار کنند./۲۵سوالی که برخی از اعزه هرگز به آن پاسخ ندادند این بود که سعودی که پروپوزال عادیسازی با اسرائیل را تنها چند ساعت پس از توافق پکن تقدیم آمریکا کرد و با سرعت بسمت معاهده نظامی با واشنگتن حرکت کرد چگونه از واشنگتن و تل آویو دور شد؟ این جریان هرگز نفهمید که/۲۶توافق پکن مکانیزمی برای مهار تهران برای توافقات بزرگتر در منطقه خاورمیانه است و به جای توجه به حقایق، از گشایشهای ارزی آنچنانی و افقهای روشنی سخن گفت که هرگز رخ نداد. اکنون هم همان اغراقها در مورد سفر خالد (که با جزییات نشان خواهیم داد آن هم مکانیزمی برای مهار تهران است) تکرار میشود و نظریات مهملی چون سرمایه‌گذاریهای هزار میلیارد دلاری(!) از جانب جریانهایی خاص به خورد سیاستمداران ایران داده میشود. در ادامه به بیان چند پیش زمینه مهم در مورد سفر خالد و خطای محاسباتی برخی افراد در این سفر که میتواند جریانهای ضد جنگ در واشنگتن را تضعیف کند، خواهیم پرداخت./۲۷اولین نکته به موضوع مهم یمن باز میگردد. در حالیکه شواهد و قرائن متعدد دال بر احتمال فعال شدن جنگ زمینی در یمن است و خود یمنیها اعلام کرده‌اند که سعودی و امارات را حامیان پشت پرده اقدامات اخیر علیه خود میدانند و آماده‌اند همزمان در سه جبهه آمریکا، اسرائیل و سعودی بجنگند، این سوال بزرگ مطرح است که سفر خالد - به عنوان وزیر دفاع - و دیدار وی با مقامات ارشد نظامی کشور چه معنایی را مخابره میکند، در حالیکه بخش زیادی از افراد همراه وی طبق تحقیقات، کارشناسان حوزه یمن بوده‌اند. این سفر در این شرایط و با توجه به عبارات گفته شده از مقامات ارشد نظامی کشور، این پیام را مخابره میکند که «مقاومت» دارای ماهیت یکپارچه نبوده و چیزی بنام «بازدارندگی شبکه‌ای» توسط تهران برسمیت شناخته نمیشود، چرا که در اوج تهدیدات علیه یکی از مهمترین و کلیدی‌ترینهم پیمانان تهران در منطقه، تهران نه فقط از یک مقام ارشد امنیتی استقبال میکند، بلکه فراتر از پروتکلها به وی وزن میدهد. این اقدام قطعا نظریه «تضعیف تاریخی تهران» را در اندیشکده‌ها و محافل نظامی آمریکا تقویت خواهد کرد که خود از پیشرانه‌های مهم نظریه‌های جنگ طلبی علیه ایران است./۲۸نکته بعدی آن است که سفر خالد بن سلمان در آستانه سفر مهم ترامپ به منطقه (سعودی، امارات و قطر) انجام میشود؛ و طبق شواهد و قرائن متعدد، موضوع «انرژی» در این سفر نقشی مهم دارد. پیشتر مکررا توضیح داده شد که با توجه به نقش مهم نفت در شرایط فعلی اقتصاد آمریکا، افزایش انتظارات تورمی و جنگ تعرفه‌ای، نفت خاورمیانه برای برای واشنگتن بسیار مهم شده است. اما در مورد سفر ترامپ چند سوال مهم وجود دارد که باید فهمید در مورد هر کدام از آنها، چه اتفاقاتی قرار است رخ دهد: نخست، موضوع تولید نفت توسط سعودی و سایر اعضای اوپک پلاس؛ دوم، نحوه پیشبرد چرخه غنی‌سازی هسته‌ای سعودی؛ سوم، مساله عادیسازی سعودی و اسرائیل؛ چهارم، نحوه جمع‌بندی پرونده جنگ غزه و مسائل منطقه؛ پنجم، بحث درمورد نحوه مهار ایران؛/۲۹ابتدا به موضوع نفت می‌پردازیم. طبق خبر اختصاصی رویترز در ۸ آوریل، بر اساس اطلاعات یک منبع آگاه: «ترامپ گفته است که می‌خواهد صادرات نفت ایران را به صفر برساند تا از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای جلوگیری کند. افزایش تولید نفت از سوی دیگر تولیدکنندگان جهانی می‌تواند از بروز جهش قیمتی که از نظر سیاسی آسیب‌زا باشد جلوگیری کند، در صورتی که تحریم‌های واشینگتن صادرات نفت ایران را کاهش دهد. قیمت پایین نفت همچنین می‌تواند به ایالات متحده کمک کند تا با تحت فشار قرار دادن روسیه – که یکی دیگر از صادرکنندگان بزرگ نفت است – آن را به توافقی درباره جنگ در اوکراین وادار کند، چرا که باعث کاهش درآمدهایی می‌شود که مسکو برای تأمین مالی جنگ به آن وابسته است. این منبع گفت که احتمالاً رایت درباره تضمین عرضه فراوان نفت در سطح جهانی گفتگو خواهد کرد، فراتر از کشورهایی که ایالات متحده بر صادرات نفت آن‌ها تحریم اعمال کرده، از جمله ایران، ونزوئلا و روسیه.» پس موضوع سفر ترامپ به منطقه کاملا به تحریم و مهار ایران مرتبط است./۳۰تشدید تحرکات خزانه‌داری آمریکا در ماه اخیر جهت کاهش فروش نفت ایران و تحریم بیسابقه پالایشگاههای چینی خصوصی آنهم در میانه مذاکرات و جنگ تعرفه‌ای و در میانه نگرانی از احتمال تغییر روند قیمت نفت موید آن است که اولا خیال واشنگتن از بابت عرضه سعودی راحت است. ثانیا این برآورد قطعی وجود دارد که تهران بر خلاف سناریوی نظامی، در سناریوی فشار حداکثری و منازعات کم شدت دست بسته است (به عبارت دیگر دست خود را بسته است)./۳۱

چرا بررسی دقیق تحولات اخیر پنتاگون و اخراج چهره‌های برجسته ضد مداخله‌گری از پنتاگون به دلیل مخالفت با حمله به ایران و تحرکات اخیر CIA و وزارت خزانه‌داری، موید پیشرفت همزمان پلن جنگ و پلن B به موازات مذاکرات است و خوش‌بینی بیجا جایز نیست؟ چرا سیگنالهای صادره در سفر خالد بن سلمان از جانب برخی، مکمل طرحهای لابی اسرائیل علیه تهران و تضعیف کننده جریانهای ضد مداخله گر و طرفدار مذاکره است و چرا نظریه «چرخش استراتژیک» ریاض به سمت تهران، نظریه‌ای مهمل و بی مبنا است که به شدت تضعیف کننده تهران در موقعیت فعلی است که آنرا در برابر اقدامات طرفداران مهار سخت تهران در واشنگتن شدیدا تضعیف خواهد کرد؟/۱ رشتو بسیار مفصل است. لطفا صبور باشید. با تشکر ... پیشتر و کرارا بارها به تفکیک چند جریان ائتلاف نئوکان/لابی اسرائیل (موافق حمله به ایران)، جریانهای اقتصادی ونچر کاپیتالیستی (محتاط نسبت به ایران و جنگهای فراگیر)، جفرسونی (ضد مداخله‌گری) و جکسونیها/ملی‌گرایان پوپولیست ضد جنگ (که طیفی از تاکر کارلسون تا استیو بنن را در برمیگیرد) پرداختیم. اکنون ونس به دلیل حمایتهایش از مذاکرات با ایران و مخالفت با جنگ یمن، سیبل لابی اسرائیل است و لابی اسرائیل با هدف قراردادن چهره‌های ضد جنگ (نظیر ترور شخصیت و بیکار کردن آنها) تلاش دارد مخالفان خود را سر جایشان بنشاند. این مساله جدالی بزرگ را حول محور نحوه سازماندهی سیاستهای دفاعی آمریکا ایجاد کرده که در نوع خود بیسابقه است./۲ ... یکی از نکاتی که به برخی جریانهای «هول» باید یادآور شویم، آن است که افراد ضد جنگ، نه به دلیل علقه‌های روشنفکری بلکه به دلیل از برآورد از خسارات عظیم جنگ با ایران با جنگ مخالفند. لذا آنها را دعوت میکنم تا به مصاحبه کالدول با کارلسون را به دقت توجه کنند./۳ ... نگاه انتقادی کالدول (که خود از نیروهای پیشتاز تفنگداران دریایی بوده و تا همین چند روز قبل مشاور ارشد پیت هگست بوده و از طرف وی به عنوان نماینده پنتاگون جهت هماهنگیهای بین سازمانی جنگ یمن معرفی شد) به گذشته پنتاگون ناشی از تجربیات تلخ وی در جنگهای خاورمیانه است. نه کارلسون و نه کالدول عاشق چشم و ابروی ایرانیها نیستند و در تمام مباحثات خود، دلیل مخالفت خود با جنگ ایران را ناشی از تجربیات تلخ جنگ عراق و احتمال کشته شدن تعداد زیادی از نیروها و شهروندان آمریکایی، و همچنین ایجاد بحرانهای بزرگ اقتصادی ناشی از شوک در انرژی جهان میدانند. پس آنچه که زبان جریان ضد جنگ را دراز میکند، سیگنالهای ضعف «خصوصا از جانب نیروهای مسلح» نیست، بلکه سیگنالهایی است که نشان میدهد تهران هنوز توان ضربه زدن دارد. برای مثال در این مصاحبه میخوانیم: دن کالدول: باز هم، کاملاً روشن است که آن‌ها (ایران و متحدانش) در موقعیت دفاعی قرار دارند. هر کسی که طی هفت، هشت ماه گذشته تحولات منطقه را دنبال کرده باشد، این را می‌بیند. بله، حزب‌الله متحمل شکست‌های قابل توجهی شده است. ایران به‌نوعی نزدیک‌ترین متحدش در منطقه، یعنی بشار اسد، را از دست داده؛ همچنین یک مسیر کلیدی برای ارسال سلاح و تدارکات به لبنان را از دست داده که توانایی آن‌ها را برای کمک به بازسازی حزب‌الله محدود کرده است. ایران در پایان سال گذشته از حملات هوایی اولیه اسرائیل آسیب‌هایی دید. و باید روشن بگویم که آن حملات هوایی بسیار محدود و هدفمند بودند. و واکنش ایران عملاً قابل پیش‌بینی بود... تاکر کارلسون: به نظر من آن واکنش صرفاً نمادین بود. دن کالدول: بله، به همین شکل به نظر می‌رسد. بنابراین، باز هم باید بپذیریم که ایران شکست‌های قابل توجهی متحمل شده است. اما، آن‌ها همچنان از توانایی‌های نظامی متعارف قابل توجهی برخوردارند، یک نیروی موشکی مؤثر دارند، نیروهای نیابتی کارآمدی در عراق دارند، و یک برنامه پهپادی بسیار مؤثر. من فکر می‌کنم نیروی موشکی ایران، حتی بیش از یک برنامهٔ هسته‌ای بالقوه، ضامن نهایی بقای رژیم و کشورشان است./۴ ... فراز دیگری از این مصاحبه: دن کالدول: نمی‌خواهم لزوماً وارد آن موضوع شوم. اما بخشی از توانایی‌های نظامی متعارف آن‌ها تضعیف شده، اما از بین نرفته‌اند، و آن‌ها همچنان توانایی‌های قابل توجهی را حفظ کرده‌اند. تاکر کارلسون: به نظر من، کسانی که به‌طور جدی دربارهٔ این موضوع فکر کرده‌اند، به این نتیجه رسیده‌اند که اگر ما در حمله‌ای به تأسیسات هسته‌ای ایران شرکت کنیم، تعداد زیادی از آمریکایی‌ها کشته خواهند شد. دن کالدول: چنین احتمالی واقعاً وجود دارد. باز هم، یک جمله معروف در ارتش وجود دارد که می‌گوید: «هیچ برنامه‌ای از برخورد نخست جان سالم به‌در نمی‌برد.» و همین‌طور، «هیچ فرضی هم از تماس اول جان سالم بیرون نمی‌آید.» با این حال، هنوز هم خطر بزرگی وجود دارد که این اتفاق بیفتد. و فکر می‌کنم منصفانه است اگر بگوییم این موضوع در محاسبات بسیاری از افراد در دولت نقش دارد. تاکر کارلسون: گلوگاه بخش زیادی از تجارت جهانی نفت، انتهای مسیر ورودی به خلیج عربی—یا همان خلیج فارس—یعنی تنگهٔ مشهور هرمز است. آیا فکر می‌کنید ایران توان بستن آن را دارد؟ دن کالدول: فکر می‌کنم این خطر واقعاً وجود دارد، اگر نگوییم بستن کامل، دست‌کم کاهش چشمگیر توانایی انتقال انرژی از طریق این مسیر حیاتی دریایی. تاکر کارلسون: چه اتفاقی برای قیمت جهانی نفت می‌افتد؟ دن کالدول: قیمت‌ها به شکل فاجعه‌باری اوج می‌گیرند. البته در گذر زمان ممکن است بازار نفت خودش را متعادل کند. تولید داخلی و سایر منابع افزایش خواهد یافت. نفت یک کالای قابل جایگزینی است، اما در ابتدا، این اتفاق تأثیر بسیار فاجعه‌باری بر بازار جهانی نفت خواهد گذاشت. تاکر کارلسون: پس ممکن است فاجعه‌ای را ببینیم هم به شکل رکود اقتصادی جهانی، و هم مرگ تعداد زیادی از آمریکایی‌ها، چه در آن منطقه و چه در داخل آمریکا، در پی وقوع یک جنگ با ایران. نکته سومی که فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت در هیچ گزارشی که دربارهٔ این برنامه‌ها برای بمباران ایران و خلاص شدن از برنامه هسته‌ای‌اش خوانده‌ام، به آن اشاره شده باشد./۵ ... پیش از این بارها و بارها هشدار دادیم که خوشحالیها در تهران در مورد انتصاب افراد ضد جنگ در پنتاگون (نظیر مایکل دیمینو که به وی مجددا می‌پردازم) بی معنی است و اخراج کالدول از پنتاگون به همراه دو تن دیگر به بهانه افشای اسناد محرمانه، موید این نظریه است که ترامپ جکسونی در پرونده خاورمیانه در نهایت پشت جریانهای ضد جنگ را خالی میکند، چون اولا تا خرخره بدهکار لابی اسرائیل است (که به تحولات کمپین ترامپ به ماه می ۲۰۲۴ به بعد مربوط است که پیشتر مفصلا به آن پرداختیم) و ثانیا نظریه «تضعیف تاریخی ایران» که با فشار لابی اسرائیل و البته با هنرنمایی جریانی خاص در ایران بشدت تقویت شده است، در منطق تفکر جکسونی ترامپ به او چنین القا میکند که با یک جنگ پرهزینه و طولانی مواجه نیست و در نتیجه میتواند ایران را با جنگ یا دیپلماسی زور مهار کند./۶ ... پیشتر توضیح دادیم که به دلیل جنگ تعرفه‌ای و تبعات شدید اقتصادی آن و هدفگذاری ترامپ برای نفت ۵۰ دلاری و عدم همکاری شرکتهای نفت شیل آمریکا با دولت ترامپ، موضوع کاهش تنش در خاورمیانه اهمیتی مجدد یافته و مخالفان جنگ نظامی را تقویت کرده است. با وجود این/۷ ... باید به نکته مهمی توجه کرد. در حالیکه موضوع شکاف در تیم ترامپ حول نحوه برخورد با تهران، اکنون امری کاملا آشکار است، و در اخبار متعدد، ونس و ویتکاف حامی مذاکره و حتی نرمش در برابر تهران معرفی شده و روبیو، والتز، گراهام و تام کاتن حامی عدم انعطاف و اقدام نظامی در صورت ضرورت هستند، اما به نظر میرسد ایجاد روایت دوگانه مذاکره و جنگ، نوعی مکانیزم برای ایجاد غفلت در تهران از گزینه‌های میانی و تحریک تهران به دادن امتیازات حداکثری و دریافت امتیازات حداقلی است. به عبارتی اولا تهران باید به این جمع بندی برسد که کارت مشخصی ندارد؛ انصارالله - به عنوان تنها مهره باقیمانده محور مقاومت - فاقد هرگونه کارایی است؛ ایران توان تاثیرگذاری در تحولات اقتصادی جهان و ضربه زدن به منافع آمریکا را (در حوزه خاکستری) ندارد؛ در نتیجه در صورت شکست مذاکرات «قطعا» با گزینه جنگ موجه میشود، ولو اینکه بازارهای مالی آمریکا در بحران باشند. همچنین در صورت پیروزی مذاکرات و به نتیجه رسیدن آن، تهران تمامی منافذ خونریزی خود را سد خواهد کرد. که همه گزاره‌های فوق غلط است./۸ ... برای باز کردن این مغالطه که متاسفانه به نظر میرسد بشدت اذهان مردم و سیاستمداران در تهران را درگیر خود کرده، مثالی میزنیم. استیو بنن که از افراد نزدیک به ترامپ است، همانند کارلسون از کسانیست که بشدت با جنگ با ایران و ایده‌های نتانیاهو مخالفت کرده است./۹ ... با وجود این بنن قاطعانه از طرحهای پلن بی و صفر کردن صادرات نفت ایران و حتی برخورد نظامی با نفتکشهای ایرانی قاطعانه حمایت میکند. پس باید دانست که رفع تهدید حمله به مراکز هسته‌ای، لزوما به معنی پایان سناریوی جنگ اقتصادی و خصوصا اطلاعاتی نیست./۱۰ ... ایران پس از طوفان الاقصی بارها نشان داد که قواعد بازی در حوزه خاکستری را بلد نیست و از این حوزه بسیار آسیب پذیر است که اوج آنرا میتوان در نحوه واکنش ایروانی به برخورد پهپاد حزب الله به منزل نتانیاهو مشاهد کرد. (در حالیکه حزب الله این حمله را بر عهده نگرفته بود، آنرا بر گردن حزب الله انداخت، بجای آنکه در اینمورد سکوت کند.) روند وقایع و کمپینهای ترور و خرابکاری اسرائیل علیه تهران در دو دهه گذشته نشان میدهد که تهران در جنگ اطلاعاتی و حوزه خاکستری شدیدا آسیب پذیر است و حتی اگر مذاکرات بشکلی پیش رود که تهران بتواند غنی‌سازی را حفظ و امتیازات اقتصادی قابل توجهی دریافت کند، به دلیل فقدان تئوری در ایجاد بازدارندگی تنبیهی (و حتی ممانعتی) در حوزه خاکستری، بسیاری از داشته‌های خود را در جنگ سایه‌ها از دست خواهد داد، جنگی که از قضا اغلب افراد مخالف جنگ نظامی مستقیم با تهران موافق آن هستند، چون با بر اساس رفتارشناسی تهران در گذشته بسیار بسیار کم هزینه و بسیار سودده بوده است./۱۱ ... برای بیان ادله خود برای نقش و جایگاه پلن بی در محاسبات واشنگتن (در کنار گزینه جنگ و مذاکره)، به سراغ مقاله بسیار مهم اخیر نیویورک تایمز میرویم که توسط چهار خبرنگار برجسته و کارکشته حوزه اطلاعات و امنیت کار شد و در آن به این مساله پرداخته شد که ترامپ در پی شکاف در کابینه خود، با طرحهای حمله نتانیاهو مخالفت کرده است، که طبق معمول در تهران بخش خوب این مقاله مورد توجه قرار گرفت و به نکات مهم دیگر این مقاله بی‌توجهی شد، چون در تهران ذهن همه درگیر دوگانه جنگ/مذاکره است./۱۲ ... در این گزارش تاکید میشود که بعد از مردود شدن (موقت) گزینه نظامی اسرائیل برای حمله در ماه می به مراکز هسته‌ای ایران، ترامپ رییس CIA را به اورشلیم میفرستد با نتانیاهو و بارنیا (رییس موساد) دیدار و گزینه‌های اطلاعاتی برخورد با تهران را بررسی نماید. در این دیدارها، علاوه بر گزینه نظامی، گزینه عملیاتهای مخفی اطلاعاتی اسرائیل و نحوه حمایت آمریکا از این اقدامات و همچنین تحریمهای شدید اقتصادی مورد بررسی قرار گرفته است./۱۳ ... در ادامه نشان میدهیم که چطور مساله ترکیب اقدامات اطلاعاتی و نظامی محدود میتواند به دستور کاری جهت مهار تهران تبدیل شود، اگر تهران در رویه‌های ساده‌انگارانه فعلی خود تجدید نظر نکند. برای شروع به سراغ مایکل دیمینو میرویم که در حال حاضر دستیار وزیر دفاع آمریکا در حوزه خاورمیانه است. دیمینو علاوه بر کار در اندیشکده Defense Priorities (که توضیح دادیم دارای گرایشهای جفرسونی و وابسته به شبکه کخ است) دارای سابقه جدی اطلاعاتی و کار در CIA و حوزه ضد تروریسم در حوزه عراق، سوریه و یمن است و سابقه کار در موسسه امنیتی معروف بوز آلن همیلتون را دارد. پس اینکه بگوییم دیمینو چون یک ضد مداخله نظامی است، لزوما به نفع تهران خواهد بود، چنین نیست، چون اگر بنا بر اقدامات جدی اطلاعاتی توسط آمریکا و اسرائیل علیه ایران باشد، وی اتفاقا بهترین گزینه است./۱۴ ... نفر بعدی که باید به جد مورد توجه قرار گیرد، رییس جدید ستاد مشترک آمریکاست که اخیرا توسط سنا مورد تایید قرار گرفت. دن کین که اتفاقا مورد تایید دان کالدول (جریانهای ضد مداخله) هم هست، گزینه‌ای ذو ابعاد است که به دلیل داشتن رابطه همزمان با جریانهای ونچرکاپیتالیستی و لابی اسرائیل، و همچنین سابقه قوی اطلاعاتی و کار در CIA باید جدا مورد بررسی ارزیابی قرار گیرد. خبر خوب این است که وی معتقد است که اقدام نظامی صرف علیه تهران کافی نیست و باید اقدامات دیپلماتیک و محرکهای اقتصادی هم باید به آن اضافه شود./۱۵ ... اما خبر نگران کننده چیست؟ دن کین ترکیبی منحصر به فرد از سوابق است. وی در شرکتهای فضایی و موسسات ونچرکاپیتالیستی کار کرده که با SpaceX (متعلق به ماسک) همکاری داشته‌اند؛ همچنین وی در موسسه‌ Thrive Captital کار کرده که توسط جاشوا کوشنر (برادر جارد کوشنر، داماد ترامپ) اداره میشود و این امر ظن نزدیکی وی (یا حداقل عدم تنافر جدی وی) به لابی اسرائیل را تقویت میکند./۱۶ ... مساله نزدیکی دن کین به کوشنرها و ترامپ تا آنجا جدی بوده که موضوع تعارض منافع به عنوان یکی از نگرانیها در فرایند تایید صلاحیت وی مطرح شده است. این مساله نگرانی ما را در مورد ارتباط وی با لابی اسرائیل و کوشنرها (که بسیار به نتانیاهو نزدیکند) تایید میکند./۱۷ ... سوای نقش تیل در بنیانگذاری شرکت Thrive Capital، دن کین در شرکت فضایی Voyager Space فعال بوده که از طریق شرکتهایی چون Nanoracks با SpaceX همکاری داشته است. از همین جهت وی در شبکه ماسک و تیل هم قرار میگیرد./۱۸ ... خوشحالی ماسک از تایید وی در کنگره و کوت کردن پست هگست در این مورد موید نظریه فوق است. این مساله از این جهت میتواند نگران کننده باشد که فردی وفادار به خانواده ترامپ در جایگاه ریاست ستاد مشترک است که میتواند حمایت جریانهای اقتصادی را هم جلب کند./۱۹ ... در سایت رسمی CIA در مورد دن کین (در سال ۲۰۲۳) چنین میخوانیم: «سرتیپ دوم کین اکنون به عنوان مدیر اجرایی امور نظامی در سیا (Associate Director for Military Affairs - ADMA) خدمت می‌کند؛ او مشاور اصلی مدیر سیا در امور نظامی و رابط اصلی بین سیا و وزارت دفاع آمریکا است. بیست‌ و‌ دو سال پیش، کین فرمانده عملیات هوایی بر فراز واشنگتن دی‌سی (روز ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ پس از حمله به برجهای تجارت جهانی، منتسب به القاعده) بود.» این اطلاعات نشانگر شخصیت خاص و ویژه دن کین است و اگر مساله جنگ اطلاعاتی با تهران در دستور کار واشنگتن باشد،ر کین گزینه‌ای عالی جهت هماهنگی پنتاگون و CIA خواهد بود./۲۰ ... به موارد فوق باید انتصاب فردی بسیار نزدیک به اسرائیل (که بسیاری وی را فردی میدانند که پیشتر برای وزارت دفاع اسرائیل کار کرده، اگرچه دولت ترامپ آنرا تکذیب کرده است) توسط مایک والتز به سمت «مدیریت امور ایران و اسرائیل» در شورای امنیت ملی آمریکا را افزود./۲۱ ... فشار سنگین لابی اسرائیل برای جانشانی مهره‌های خود و مهار مهره‌های منتقد اسرائیل به وزارت دفاع و شورای امنیت ملی محدود نیست؛ و DNI هم از گزند این تحولات مصون نبوده است. گبرد هم نتوانست فردی که سابقه انتقاد از اسرائیل در جنگ غزه را داشت در سمت مد نظر خود (جهت گزارش دهی به رییس جمهور) معرفی کند./۲۲ ... همچنین باید دقت کرد که انزواگرایی امری نسبی است و ممکن است افرادی چون کولبی درمورد چین یا (بعدا) اسرائیل استثنا قائل شوند. استقبال نسبی سازمانهای صهیونیستی (برغم برخی مخالفتها) از انتصاب البریج کولبی به سمت معاون امور سیاستی پنتاگون و تایید وی در سنا برغم مواضع وی علیه همکاری علیه آمریکا و اسرائیل در خاورمیانه و جنگ یمن موید این نظریه است که انزواگرایان بعد از قرار گرفتن در مناصب کلیدی باید ملاحظه اسرائیل را بکنند و این شرط، لازمه بقای آنها در پستشان است./۲۳ ... پس تا ایجای کار چند نظریه مطرح شد: ۱. شکاف در تیم امنیتی ترامپ حول مداخله‌گری و عدم مداخله گری و خصوصا نحوه تعامل با ایران جدی است. ۲. افراد شدیدا مخالف با جنگ با ایران یا منتقد اسرائیل هدف اقدامات مختلف نئوکانها و لابی اسرائیل قرار گرفته و بعضا حذف میشوند، نظیر فشاری که از جانب جو کسپر به هگست وارد شد. افراد ضد مداخله جهت بقای در پست باید مواضع خود را نسبت به اسرائیل تعدیل کنند. ۳. شواهد موید فعال شدن پلن بی و جنگهای اطلاعاتی علیه ایران است و افراد ضدمداخله با این سنخ از جنگ با ایران هیچ مشکلی ندارند. ۴. این احتمال هست که با وجود افرادی مثل دن کین در جایگاه ریاست ستاد مشترک، در شرایطی که هزینه جنگ بالا نباشد (مثلا بواسطه ترورهای سطح بالا زنجیره فرماندهی در ایران بهم ریخته باشد) بتوان به نفع جنگ با ایران (یا حداقل جنگ شدید اطلاعاتی و اقتصادی) میان جریانهای مختلف حول ترامپ اجماعی قوی علیه تهران ایجاد کرد./۲۴ ... ادامه رشتو؛ اکنون با توجه به نکات فوق به تحلیل سفر خالد بن سلمان به تهران میپردازیم. اینروزها بازار داغ تحلیلهایی از جنس «چرخش استراتژیک سعودی» به سمت تهران، «نظم دو ستونه(!)» خاورمیانه و امثالهم داغ شده و کلمات دوباره در بازار مکاره سیاست ایران حراج میشوند. این درحالیست که پیش از این در جریان توافق پکن در مارس ۲۰۲۳ هم شاهد عباراتی چون این بودیم و نظریاتی چون «نظم آمریکایی منطقه فرو ریخت»، «ریاض از واشنگتن و تل آویو فاصله خواهد گرفت» مطرح شدند که آن زمان بارها هشدار داده شد که این نظریات غلط است، اما گویا عده‌ای عادت دارند برای دستاوردسازیهای کوتاه مدت، اشتباهات خود را مکررا تکرار کنند./۲۵ ... سوالی که برخی از اعزه هرگز به آن پاسخ ندادند این بود که سعودی که پروپوزال عادیسازی با اسرائیل را تنها چند ساعت پس از توافق پکن تقدیم آمریکا کرد و با سرعت بسمت معاهده نظامی با واشنگتن حرکت کرد چگونه از واشنگتن و تل آویو دور شد؟ این جریان هرگز نفهمید که/۲۶ ... توافق پکن مکانیزمی برای مهار تهران برای توافقات بزرگتر در منطقه خاورمیانه است و به جای توجه به حقایق، از گشایشهای ارزی آنچنانی و افقهای روشنی سخن گفت که هرگز رخ نداد. اکنون هم همان اغراقها در مورد سفر خالد (که با جزییات نشان خواهیم داد آن هم مکانیزمی برای مهار تهران است) تکرار میشود و نظریات مهملی چون سرمایه‌گذاریهای هزار میلیارد دلاری(!) از جانب جریانهایی خاص به خورد سیاستمداران ایران داده میشود. در ادامه به بیان چند پیش زمینه مهم در مورد سفر خالد و خطای محاسباتی برخی افراد در این سفر که میتواند جریانهای ضد جنگ در واشنگتن را تضعیف کند، خواهیم پرداخت./۲۷ ... اولین نکته به موضوع مهم یمن باز میگردد. در حالیکه شواهد و قرائن متعدد دال بر احتمال فعال شدن جنگ زمینی در یمن است و خود یمنیها اعلام کرده‌اند که سعودی و امارات را حامیان پشت پرده اقدامات اخیر علیه خود میدانند و آماده‌اند همزمان در سه جبهه آمریکا، اسرائیل و سعودی بجنگند، این سوال بزرگ مطرح است که سفر خالد - به عنوان وزیر دفاع - و دیدار وی با مقامات ارشد نظامی کشور چه معنایی را مخابره میکند، در حالیکه بخش زیادی از افراد همراه وی طبق تحقیقات، کارشناسان حوزه یمن بوده‌اند. این سفر در این شرایط و با توجه به عبارات گفته شده از مقامات ارشد نظامی کشور، این پیام را مخابره میکند که «مقاومت» دارای ماهیت یکپارچه نبوده و چیزی بنام «بازدارندگی شبکه‌ای» توسط تهران برسمیت شناخته نمیشود، چرا که در اوج تهدیدات علیه یکی از مهمترین و کلیدی‌ترینهم پیمانان تهران در منطقه، تهران نه فقط از یک مقام ارشد امنیتی استقبال میکند، بلکه فراتر از پروتکلها به وی وزن میدهد. این اقدام قطعا نظریه «تضعیف تاریخی تهران» را در اندیشکده‌ها و محافل نظامی آمریکا تقویت خواهد کرد که خود از پیشرانه‌های مهم نظریه‌های جنگ طلبی علیه ایران است./۲۸ ... نکته بعدی آن است که سفر خالد بن سلمان در آستانه سفر مهم ترامپ به منطقه (سعودی، امارات و قطر) انجام میشود؛ و طبق شواهد و قرائن متعدد، موضوع «انرژی» در این سفر نقشی مهم دارد. پیشتر مکررا توضیح داده شد که با توجه به نقش مهم نفت در شرایط فعلی اقتصاد آمریکا، افزایش انتظارات تورمی و جنگ تعرفه‌ای، نفت خاورمیانه برای برای واشنگتن بسیار مهم شده است. اما در مورد سفر ترامپ چند سوال مهم وجود دارد که باید فهمید در مورد هر کدام از آنها، چه اتفاقاتی قرار است رخ دهد: نخست، موضوع تولید نفت توسط سعودی و سایر اعضای اوپک پلاس؛ دوم، نحوه پیشبرد چرخه غنی‌سازی هسته‌ای سعودی؛ سوم، مساله عادیسازی سعودی و اسرائیل؛ چهارم، نحوه جمع‌بندی پرونده جنگ غزه و مسائل منطقه؛ پنجم، بحث درمورد نحوه مهار ایران؛/۲۹ ... ابتدا به موضوع نفت می‌پردازیم. طبق خبر اختصاصی رویترز در ۸ آوریل، بر اساس اطلاعات یک منبع آگاه: «ترامپ گفته است که می‌خواهد صادرات نفت ایران را به صفر برساند تا از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای جلوگیری کند. افزایش تولید نفت از سوی دیگر تولیدکنندگان جهانی می‌تواند از بروز جهش قیمتی که از نظر سیاسی آسیب‌زا باشد جلوگیری کند، در صورتی که تحریم‌های واشینگتن صادرات نفت ایران را کاهش دهد. قیمت پایین نفت همچنین می‌تواند به ایالات متحده کمک کند تا با تحت فشار قرار دادن روسیه – که یکی دیگر از صادرکنندگان بزرگ نفت است – آن را به توافقی درباره جنگ در اوکراین وادار کند، چرا که باعث کاهش درآمدهایی می‌شود که مسکو برای تأمین مالی جنگ به آن وابسته است. این منبع گفت که احتمالاً رایت درباره تضمین عرضه فراوان نفت در سطح جهانی گفتگو خواهد کرد، فراتر از کشورهایی که ایالات متحده بر صادرات نفت آن‌ها تحریم اعمال کرده، از جمله ایران، ونزوئلا و روسیه.» پس موضوع سفر ترامپ به منطقه کاملا به تحریم و مهار ایران مرتبط است./۳۰ ... تشدید تحرکات خزانه‌داری آمریکا در ماه اخیر جهت کاهش فروش نفت ایران و تحریم بیسابقه پالایشگاههای چینی خصوصی آنهم در میانه مذاکرات و جنگ تعرفه‌ای و در میانه نگرانی از احتمال تغییر روند قیمت نفت موید آن است که اولا خیال واشنگتن از بابت عرضه سعودی راحت است. ثانیا این برآورد قطعی وجود دارد که تهران بر خلاف سناریوی نظامی، در سناریوی فشار حداکثری و منازعات کم شدت دست بسته است (به عبارت دیگر دست خود را بسته است)./۳۱